NarmkunG™

ดอกไม้วันจบม.3
อาจารย์ติดให้ โอ้ยย ซึ้งค่ะ รับใบประกาศเยอะแยะมากมายล่ะวันนั้น

บอกตรงๆ ว่าไม่รู้จะอัพเรื่องอะไรดี -*-
จริงๆ ดองมานานเหมือนจะมีเรื่องให้อัพเยอะแยะมากมายก่ายกอง
จริงๆ ไม่มีอ่ะ เหอๆ ใช้ชีวิตอย่างปกติธรรมดาที่สุดในโลกกก

เปลี่ยนเมลแร้วนะ narmkung_2bsm@hotmail.com แอดมาซะที่รัก โหะๆ
จิงๆ ใช้สองเมลแหละ แต่อันใหม่จะคุยมากกว่า อันเก่ามีแต่... นะ

ว่าก็ว่าแล้ว...เรื่องแรกก็คงเป็นเรื่องเรียนปรับพื้นฐาน
อ๊ะๆ อย่าเข้าใจผิดนะ.. ไม่ใช่เด็กม.1 น๊า ม.4 แหล่ว แก่จริงๆ เรยตู

ก็ไม่เข้าใจว่าจะเรียนทำไม?? เรียนก้ไม่รู้เรื่องเล๊ยย
ฟิสิกส์ยากสะใจดี เคมีโนคอมเม้นต์ อาจารย์สอนไม่เคลียร์เอาซะเลย
ก็พยายามจะคิดว่ามันแค่ปรับพื้นเฉยๆ พอเรียนจริงคงดีกว่านี้

พูดถึงห้องใหม่ 4/18 คณะนิโลบล อีกแล้วว
ไอ่หนามเลขที่ 1 เลย ซวยโคดดดด
มีอาจารย์คนไหนไม่เรียกเลขที่ 1 ตอบคนแรกมั่งล่ะ ว่อยย เซ็งๆ
อยู่สีฟ้าอีกแล้ว 6 ปีรวดเลยตู -*-
ไม่เป็นไร เลือดนิโลบลเข้มข้น มว๊ากก 555+
ฝ่ายกิจกรรมเหมือนเดิม มีงานอะไรก็มาทุ่มๆ ไว้แถวนี้แหละ จะทำให้
กิจกรรมเข้าฐานมีแต่น่าเบื่อๆ ยกเว้น 2 วันสุดท้าย โหะๆ

เล่าเรื่องรับน้องดีกว่า .. Welcome to Satri Witthaya 2 School !!!!


ถ่ายรูปหลังโรงเรียนมาให้ 55 มีทุ่งทานตะวันด้วย ไฮโซ ก๊ากกๆ

Meeting of Senior High School Students +.+
วันที่ 27 เป็นรับน้องของฝ่ายม.ปลาย
เฮฮามาก 555+ พี่แกก็สอนเต้นเพลงอะไรนะ..นกกระสา อะไรซักอย่าง
จำไม่ได้ มัวแต่ฮาอยู่ 555555+
จู่ๆ ก็ดันสุ่มเอาน้องขึ้นมาเต้นด้วย เอ้าเว่ย ซวยแล้วไง
น้องที่นั่งทับสติ๊กกอร์สีชมพูลุกขึ้นครับ พี่สต๊าฟดึงตัวมาเลยนะ
ขยับหนีกันเป็นแถว 555 พอดีว่าห้องหนามไม่มีใครโดนเพราะ
1. นั่งริมสุด เพราะเป็นห้องสุดท้าย สีสุดท้าย
2. คนก็น้อย 30 กว่าคนเอง
3. ไม่มีใครนั่งกินที่ กระจุกอยู่แค่ครึ่งหอประชุม

เห็นไกลๆ ว่ามันมีอยู่ท้ายแถว ด้วยความเป็นคนใจดีมากกก
ไอ่เราก็วิ่งไปแกะออก ก๊กากกกก กลัวเพื่อนจะซวย
โยนทิ้งไปแถวไหนไม่รู้แหละ 555 รอดไปหนึ่งงานแล้วคับบ

แล้วก็มีอีกเกมนึง โยนลูกบอลส่งไปส่งมา อะไรเทือกๆ นั้น
ไม่ได้เล่น เพราะบอลมาไม่ถึง ((นั่งท้ายแถว+แถวริมสุดอย่างที่บอก))
ของรางวัลพี่แกก็ถึงใจมาก
กิ๊บดำติดผมสำหรับคนมีนอ ... หนังสือธรรมะ
พี่ให้จับฉลากนะ แต่ละคนก็จับได้อะไรที่ฮาสุด
กิ๊บดำผู้หญิงก็ได้หมดเลย หนังสือธรรมะพวกเกๆ ก้ได้หมด

สุดท้ายพี่เค้าก็มาร้องเพลง รักไม่ใช่ประเด็น
ย๊ากกกกกก TT น้ำตาไหล ตอนนี้กำลังอินมากๆ
พอจบแล้ว พี่กำลังจะปล่อย ก็มีคนเปิดบอลลูนขึ้นมา ((ก็พวกองค์กรนักเรียนนั่นแหละ))
เหล่าชาวแคสทั้งหลายก็กระเด้งตัวขึ้นมาอย่างรวดเร็ว 5555+

School Ceremony & Meeting of NILOBOL Members !!~

เบื่อตั้งแต่เช้า มาสายด้วยแหละ 555+
วิ่งๆ มา หูฟังโทรศัพท์มันก็จะออกมาจากกระเป๋ากระโปรง เราก็ยัดๆ
หัวก็ฟูๆ เนื่องมาจากพยายามทำให้มิคกี้หนามคุงกลายเป็นเด็กหญิงผู้เรียบร้อย
ลงทะเบียนแล้วก็ไปไหว้สมเด็จย่า กับพระมหากรุณาธิคุณ
รู้สึกขนลุกแปลก .. พอไหว้สมเด็จย่าแล้ว .. ไม่รู้สิ มันทึ่งๆ อ่ะ

เสร็จแล้วก็ไปตึกกาญจนา เมื่อยอ่ะ เดินจากม.ปลายกลับไปม.ต้น
คิดถึงตอนม.ต้น โอ้ววว กลับมาตึกMEP ก็ไปตั้งแถวรอ
เอากุญแจไปไขห้อง นั่งเล่นอยู่ในห้อง พออาจารย์มาก็รีบวิ่งออกมา 55
เสียดาย เปิดแอร์ไม่ได้ อาจารย์ก็เยอะ เด็กก็เยอะ
นั่งรอชั่วโมงครึ่ง -*- ป๋าเชิดก็มา .. เฮ้ออ จะได้เข้าซะที
พี่เค้าก็เดินเอาพานมาลัยมาให้ O.o คิดดีแล้วเหรอที่ให้หนามถือพาน แว๊กก
เออนะ ก็ทนเอาๆ พอเข้าไป แม่เห็นถือพานก็ตั้งท่าจะถาม
ไอ่เรากันเหนียว บอกว่าอาจารย์บังคับ แม่ก็เขกหัวโป๊กๆ เพื่อความสะใจไปสองสามที
หันไปกราบอาจารย์ที่ปรึกษา .. ผู้ชายสอนชีวะ ผู้หญิงสอนเคมี เหอๆ
ปีหน้าจะเอาฟิสิกส์กะเคมีมาประจำชั้นเลยป่ะหล่ะ แง่งๆๆ
อาจารย์ก็บอกว่า ตั้งใจเรียนนะ SP เรียนยาก ห้องคิงยิ่งพยายามมาก
((ลืมบอกไปว่าอยุ่SP Program ห้องคิงวิทย์-คณิตค่ะ
เรียนหนัก+มากกว่าชาวบ้านเค้าสองสามเท่าได้ ค่าเทอมก็แพง สามห้า..แหน่ะ- - ))
เราก็ค่ะๆ มอบพวงมาลัยเสร็จก็เผ่นไปกินไอติมเลยยย 555+
พี่สีฟ้าก็มาเลี้ยง พี่เค้าบอกจำหนามได้ เราอยู่ด้วยกันมาตั้งแต่ม.ต้น..
กินไอติมไป 7 แท่ง แข่งกินน้ำกะกี๋ไป 2 แก้ว ท้องมีแต่น้ำค่อกแค่กๆ

กินขนมซักพักเจ้โทรโข่ง ((เจ้เมเจ้าเก่าสีฟ้านั่นแหละ)) ก็มาต้อนน้องๆ ไปบูม
โอ่ยย เดินกลับไปโรงยิมม.ปลาย เมื่อยนิดหน่อยแต่ว่าพี่ๆ เค้าดีมากๆ
มีมาถามว่า เหนื่อยมั้ย เจออาจารย์คนไหน เมื่อยมั้ย พี่อุ้มไปส่งเอาป่ะ
รักกันตั้งแต่ตอนนี้เลยอ่ะ แบบว่า อยุ่ม.ต้นก็มีพี่มาถามแบบนี้นะ แต่ก็เข้าใจว่าม.ต้นยังเด็กๆ

ไปบูมคณะสี สงสารพี่รอน ประธานสีมากกๆๆ พิธีกรทุกงาน เหนื่อยน่าดู เหงื่องี้แตกๆ มาเลย
พี่เค้าก็มาแนะนำพวกรุ่นที่แล้ว ไอ่พวกที่มันว๊ากเราจนได้ชนะแสตนนั่นแหละ
แล้วก็บูม .. มันกระหึ่มอ่ะ ไม่ถึง 50 คนแต่แบบว่า เสียงดังโคดๆ
พี่เค้าก็มีผูกข้อมือ เค้าถักกันเอง เป็นร้อยๆ เส้น คนถักแค่สี่ห้าคนเอง
พี่รอนผูกให้เส้นแรก เค้าก็ถามตลอดนะว่า สนุกมั้ย เหนื่อยมั้ย เดี๋ยวต้องไปกินข้าวเยอะๆ นะ
หนามก็ค่ะๆ ตลอดเลย มันรู้สึกรักสีฟ้ามากๆ พี่เค้าใส่ใจเราทุกอย่างจริงๆ
ทีนี้มันเหลือเส้นสุดท้าย พี่รุ่นที่แล้ว รู้สึกจะชื่อพี่เกรทมั้ง..เค้าก็ถาม
น้องคนไหนอยากเข้าธรรมศาสตร์ จุฬา คณะไหนบอกพี่มาโลดด
ตอนแรกมีแต่ผู้ชายมันเล่นด้วยไง พี่แกก็ไถๆ ไปว่าไอ่พวกนี้ไม่อยากเข้าจริงนี่หว่า
บังเอิญหนามดวงซวย เพื่อนมันชี้มาบอกคนนี้อยากเข้า
พี่แกก็ปรี่มาเลย น้องอยากเข้าเหรอ คณะไหน มาๆ พี่ผูกให้รับรองได้เข้าชัวร์
โดนโห่กันเลยทีเดียวเชียว เพื่อนๆ พี่ๆ ก็แบบ อ้าว ไอ่เกรทเลือกผูกเหรอ

หนีดีกว่า พี่ปล่อยไปกินข้าววว หิวๆๆ
เจอกับข้าวแบบตอนม.1 ซึ้งง อ๊ากก นั่งโต๊ะตักแจกจ่ายยย คิดถึงหว่ะ
พี่เค้าก็มาแจกขนมต่ออีกนะ มีลูกอม ขนมตะโก้((ของโปรดตูอะเกนน))
แต่ทว่ามันเป็นไส้แห้ว เพื่อนไม่กิน พี่เค้าก็ไปหามาเปลี่ยนให้จนเป็นไส้ข้าวโพด
พยายามมาก แบบว่า วิ่งไปอีกฝั่งของโรงอาหารเพื่อไปแลกกับสีอื่น
TTTTTTTTTTT^ TTTTTTTTTTT
ไอ่พี่เกรทมาอีกแล้ว .. น้องหนามใช่มั้ย เมื่อกี้พี่ผูกให้ อ่ะคราวนี้พี่ให้
มันให้ลูกอมมาเม็ดนึง -*- เอ่อ ฟันหนามก็ติดเหล็กดัดอัลลอยขนาดนี้ยังจะให้อีกนะ




ป้ายชื่อ บ่งบอกจังเล๊ยย หนาม 4/18 เลขที่ 1 ค่ะ


เส้นบนของพี่รอน เส้นล่างของพี่เกรท


แม้แต่ลูกอมมันยังอัพลงบลอคได้เป็นเรื่องเป็นราว 555+ เม็ดสีม่วงของพี่เกรทคับ

เดินเล่นซักพักก็ขึ้นหอประชุม มีแต่สีฟ้านั่ง 5555+
พี่เค้าปล่อยเร็ว+ไม่มีใครสนใจอาจารย์ที่ให้้ตั้งแถวจากข้างล่าง

ก็มาถึงพิธีรับเข็ม... ขนลุกซู่เลย ... เหมือนสมเด็จย่ากำลังมองเราอยู่จริงๆ
ขึ้นไปแถวแรก รับแล้วมือสั่นๆ ((เค้าบอกว่าแถวแรกพร้อมกันมากสุด สวยสุด 555+))
ลงมาก็นั่งคุยๆ กระซิบอะไรกันนิดหน่อยก็แอบเอาหูฟังมาเสียบ
พึงกำแพงด้วย จะหลับให้ได้เลย เหอๆ
พอถึงตอนติดเข็ม ทุกคนติดเร็วมาก ไม่เข้าใจ แล้วก็ติดตรงด้วย มันเป็นเพราะ??
รู้สึกว่าตัวเองมีโรงเรียนขึ้นมากับเค้าในทันที มีเข็มแล้ว ไม่เถื่อนโว้ยย 55


ภูมิใจในความเป็นลูกสมเด็จย่าอย่าสมบูรณ์แบบ

จบข่าวดีกว่า ... แค่สองวันกับการรับน้องเองนะเนี่ย ย๊าวว ยาววว

มาโฟ่กับเรื่องสัพเพเหระข้องนอกโรงเรียนมั่ง โหะๆ
วันที่ 27 ไปดูหนังมาเรื่องนึง จะเดามั้ยว่าเรื่องอะไร 555 สงสัยไม่ต้องเดาแล้วแหละ


A Millionaires First Love .. รักสุดท้ายของนายไฮโซ

ย๊ากกกกกก ฮยอนบินเล่นได้กวนมาก อินอ่ะ ยอนฮีก็แบบว่า โฮกก เศร้าเลย
ใครยังไม่ได้ไปดูก็ไปซะ แบบว่า พออินซาขึ้น เสียงแจมาเท่านั้นแหละ
น้ำตาไหลพรากจนหญิงตกใจ หันมาถามเลย ร้องไห้ไมวะหนาม??
พอวันที่ 29 ก็ไปดูกะพี่เนอีกรอบ คราวนี้แบบว่า ร้องหนักกว่าเก่า -*-
ซึ้งค่ะ .. ได้คำคมมาเยอะแยะเลย ดูจากชื่อเอ็มหนามได้ 555+

ตอนไปดูกะหญิงที่เมเจอร์ ((รัชโยธิน)) เจอเพื่อนสมัยประถมด้วย เอิ้วว
เจอตรงบันไดเลื่อน ในร้านแมค แ้ล้วก็ในสตาร์พิค หนามเด่นมากใช่มั้ย ชุดนักเรียนเนี่ย??
คือ เค้าเดินมาถาม แบบว่า หนามใช่มั้ย ?? ไอ่เราก็เอ้ออ พยายามนึก มันเพื่อนจากที่ไหน
ที่โรงเรียน เพื่อนสมัยประถม คนในบอร์ด เพื่อนๆที่โคฟ มันเยอะ แหงะๆ

ไปซื้อพวงกุญแจโฮลิคมาด้วยแหละ 99 บาทแหน่ะ -*- แต่สวยดี


อันนี้ไง เหอๆ ชอบตรงพระจันทร์เสี้ยวกะโซ่ สวยดี


มีอะไรอีกหว่า?? เอ้ออ ใช่ๆ เรื่องมีตบอร์ดป๋าฮัน วันแรงงานแห่งชาติ 555+


HangengClubThailand1^st Fan Meeting Party

เพิ่งจะผ่านไปเอง แบบว่านะ เกือบจะได้ไปแล้วถ้า...
แม่หยุดงาน พ่อหยุดงาน พี่เนไม่ไปเรียน+ทำงาน เจ้ๆ เฮียๆ มาบ้าน TT

โคดเซ็ง เกือบได้เจอเน+นิว มาย เจ้มิ้น นู๋มิ้น บลาๆ เยอะแยะมากมายก่ายกอง
โทรหาเนตอนเช้า สาย บ่าย เย็น 555+ เพราะโทรหาคนอื่นไม่ติด
โทรไปตอนเย็นก็เนกำลังกลับบ้าน หนามเลยบอกว่าที่บ้านฝนตกหนักเลย
((คือบ้านเราสองคนก็ไม่ไกลกันนะ แต่ไม่เคยเจอหน้ากันเลย -O-))
เนเล่าให้ฟังหลายเรื่อง แต่ต้องเข้าใจหนามนะเน ปลาทอง ลืมง่าย
ก็...เล่าเรื่องนิว เรื่องแรก ก๊ากกกๆๆ ((ไม่พ้นจะแซวเพื่อนอีกแระตู))
เนพานิวไปทำผม ตอนนั้นหนามก็โทรไป เหอๆ แล้วก้พาไปเก็บตัว 555+
มีคนคอนเฟิร์มมาหลายคนว่า พอเจ้มิ้นเปิดตัวนิวเท่านั้นแหละ กรี๊ดกระจาย
ตายแระ.. ตอนแรกไม่เชื่อ แต่พอเห็นรูปแล้วแบบ เออเน หนามเชื่อแระ
แต่งแล้วขึ้นจริงๆ นิว ^^ แต่อย่าแต่งไปเดินข้างนอกนะ เดี๋ยวเนมันว๊ากลง == มันหึงง
ว่าแต่ นิวขี้กลัวเรอะเน?? ให้อยู่กับใครไม่อยู่ สายหัวดิกๆ -*-

แล้วก็เรื่องมาย เอ้ออ ทุกคนลงความเห็นกันว่ามายแตกต่างจากในจิ้นมากก
ยอมรับแล้วโดยเนและหนาม 555+ จริงๆ แฮะ
ได้ข่าวว่ามายเตะสายโน้ตบุคเจ้มิ้นดับ เกี่ยวปลั๊กไฟหลุด อุ้มโปรเจกเตอร์ชนจานแตก 3 ใบ
เอ่ออ ถ้าหนามไปคงจะเป็นหนามแทนมาย ก๊ากกกกกกๆๆ
เอ้อ เน ตกลงว่าสร้อยมายที่ลืมไว้ที่นิว เนจะส่งพัสดุให้มายจิงอ๊ะ?? OO

รอรูปอ่ะ มีแต่รูปเนกะนิว เดี๋ยวถามเนก่อนว่าให้เอาลงมั้ย??
ถ้าไม่เอาลงก็รอนู๋มิ้น http://mkminimint.exteen.com เอานะคับทุกท่าน
ขานี้บึ่งรถมาพร้อมป๊ะป๋าจากนครสวรรค์ตั้งแต่เช้า เลิกงานก็กลับนู่นเลย นับถือป๋ามิ้นมากๆ
มิ้นน น้าเองก็อยากไป แต่น้าไม่มีคนพาไปอ๊า ไม่มีเฝ้าบ้านด้วย
คิดถึงมิ้นจัง สองมิ้นเลย ทั้งเจ้ทั้งนู๋ ไม่ได้เจอกันตั้งแต่คอนทั้งคู่อ่ะ โฮกกก
นานมากเลย คิดถึงจริงๆ คิดถึงเจ้มากๆ ด้วยนะ เจ้สำคัญกับหนามเสมอนี่ เนอะๆ

ไม่มีเรื่องอะไรแล้วมั้ง.. มีแต่เรื่องที่ไม่อยากจำเท่าไหร่..

ฝากถึงคนๆ นึงว่า ที่เคยพูดว่าเราเป็นสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิต แต่ที่ทำกันมันคืออะไร
ฝากอีกว่า ถึงปากจะยิ้มแค่ไหนก็ยังรู้ แววตาของเธอไม่ได้ยิ้มไปด้วยเลย
ถึงตอนนี้จะเอาแต่ซ้อมโคฟ คุยกับเพื่อนๆ คนอื่น
แต่เมื่อถึงเวลาที่เธอเลิกโคฟ เธอไม่เหลือใคร ก็จะรู้เองว่าจริงๆ แล้วใครรักเธอจริงบ้าง
ก็แค่หนามกับเนเท่านั้นแหละ

ถามใจตัวเองดูนะ .. ไม่ได้บอกว่าอย่าโคฟ เพราะถ้ามีความสุขก็ทำไปเถอะ
เรามันเดินกันคนละทาง .. หนามกับเนไม่ได้เพอร์เฟคอย่างใครเค้า ..

ถึงใครอีกหลายๆ คน .. ที่เกลียดหนามอยู่นะ
เกลียดต่อไปเถอะ คิดว่าการกำจัดหนามเป็นสาระสำคัญของชีวิตก็ทำต่อไป
พราะหนามไม่รู้สึกอะไร .. พวกคุณก็แค่ ..
ขยะ แบคทีเรีย ของชีวิตหนามก็เท่านั้นแหละ


พูดถึงคนพวกนี้แล้วหงุดหงิด ปัจฉิมลิขิตกับเพื่อนดีๆ กันเต๊อะ

คิดถึงเพื่อน 3-17 ทุกคน ตกลงไปดูหนังวันที่ 12 ป่ะ?? หนามอาจจะไปได้นะ ไม่แน่ๆ
คิดถึงเพื่อน 4-18 ทุกคน ตกลงห้องเรามีใครย้ายไปย้ายมามั่งเนี่ย งงค่ะ
คิดถึงเพื่อนๆ สตรีวิทย์ 2 ไว้ไปค่ายคุณธรรมเจอกันนะ แว๊กๆ
มันกำลังกลับมา อดีตที่เลวร้ายกำลังตามหลอกหลอนพวกคุณอีกครั้ง ค่ายวัดไร่ขิง!!!
คิดถึงเน มาย เพียง เจ้ๆ เฮียๆ นู๋ๆ และอีกหลายๆ หัวที่ไม่ได้เอ่ยชื่อ
ยังไงก็รักกันเหมือนเดิมนะ แม้จะมีอะไรบางอย่างกับบางคนที่ไม่เหมือนเดิม
คิดถึง VANEZ งดเพราะเฮียป่วย 555+ เฮียหายเร็วๆ นะ จะได้ไปขึ้นงานรับน้อง ถอนทุนๆ
คิดถึงดงบังชินกิ*ซูเปอร์จูเนียร์ มีอะไรให้ใจหายใจคว่ำตลอดเวลา .. มาไทยได้แล้ววว
คิดถึงฟลายทู แบทเทิล ซิง โบอา ซอนซาง บลาๆ นั่งฟังแต่เพลงเก่าๆ เซ็งนะ
คิดถึง .. อะไรอีกดี .. นั่นแหละ ละไว้ในฐานที่เข้าใจนะพี่เน 555+

ลืมอะไรไปเดี๋ยวคงมาดิทอีกที 555+ แบบนี้แหละปลาทอง

ไปละค่า บับบุย >3<